Otto Berman

Wandelen met mijn vrouw, boetseren, huisman zijn, (klein)kinderen: wat wil je nog meer? Muziek maken! Als altviolist in hart en nieren, speel ik vooral kamermuziek. Ik organiseer ook graag – liefst thuis – muziekdagen en -weekenden. ‘Klassiekers’ en nieuwe ontwikkelingen boeien me evenzeer. Als muzikant en als bestuurslid. In mijn werkzame leven was ik revalidatiearts.

  Mariëtte Bonenkamp

Samen met mijn tweelingzus ben ik de oudste van 9 kinderen van een musicus (organist, pianist, beiaardier, AMV-blokfluitdocent) dus de muziek is ons met de paplepel ingegeven. In het weekend werd er samengespeeld in ons “huisorkest”, zelfs in de Driekoningenoptocht in Den Bosch werden we samen met de kinderen van de directeur van de Muziekschool gepresenteerd als lopend orkestje (met namaakbaarden die erg kriebelden!). Ook op de Muziekschool was een orkest waar ik opschoof eerst van 3^de viool, 2^e viool, naar 1^e viool, en later naar cello. Die was wel mijn grootste liefde. Daar ben ik na veel omzwervingen ook weer op teruggekomen. Uiteindelijk ben ik afgestudeerd als Cello docerend musicus. Maar ook de altviool (speel ik sinds 1978) heb ik nooit laten vallen. Het is fantastisch om midden in de harmonie te kunnen zitten! Mijn eerste kennismaking met Huismuziek was in 1984, de “Bachdagen” in Hoeven. Wat een openbaring! Meteen dat jaar ook aangemeld voor de Huismuziekweek, toen nog in de Drakenburg in Baarn. Hier vond ik mijn echte plek in de muziek. Ik heb wel eens een paar jaar overgeslagen, maar ben ik nog steeds deelnemer aan de Kamermuziekweek die door KMC wordt georganiseerd. Daar heb ik zoveel geleerd en zulke heerlijke ervaringen gehad dat ik behoefte voel andere mensen daarmee kennis te laten maken. Toen Huismuziek vroeg om een coördinator voor de KamermuziekOntmoetingsDagen, was dat voor mij net op het juiste moment. Ik zou iedereen die een instrument bespeelt de geweldige ervaring van samenspelen in ensembles willen laten beleven. Dat thuis achter je instrument blijven zitten zonder samenspelen moet doorbroken worden!

Ik ben daarnaast nog secretaresse aan het Onderzoeksinstituut voor Linguïstiek aan de Universiteit Utrecht. 

  Hanny Geerlings

Blokfluit is mijn favoriete instrument. Ik ben erin afgestudeerd aan het conservatorium Groningen; speel ook piano en cello, en zing in een projectkoor, het NNCK. Ik ben docent, leid Huismuziekensembles en koren, ontwikkel en geef cursussen muziek-in-brede-zin en ik organiseer educatieve projecten op basisscholen. Sinds jaren ben ik voorzitter van Huismuziek Groningen. Fotografie is een andere passie, die regelmatig resulteert in een expositie.

  Johan Kwast

Rond mijn veertiende jaar leerde ik in een harmonieorkest klarinet spelen. Na vestiging als huisarts in Hoorn, was ik onder meer voorzitter van kring West-Friesland van de KNMG. Ik werd lid en later ook voorzitter van het plaatselijk symfonieorkest, en speel daarnaast in verschillende kamermuziekgroepen. Inmiddels gepensioneerd als huisarts, vervul ik nog verschillende bestuursfuncties. Met muziek en mensen bezig zijn: dat zijn mijn passies. 

  Robert Hemmen

Als tienjarig jongetje kreeg ik pianoles aan de muziekschool in Hilversum. Die hobby leidde tot een beroepsstudie aan het voormalig Hilversums conservatorium, dat toen nog een onderdeel van dezelfde stichting als de muziekschool vormde. Daar behaalde ik de onderwijsaktes A en B piano (voor B moest je in die tijd nog het staatsexamen in Den Haag doen) en later het praktijkdiploma koordirectie. Een gevolgde Gehrels zomercursus en de bijvakken viool en zang kwamen later goed van pas. Vervolgens kon ik in Hilversum aan de muziekschool werk krijgen. Daar ontstond de gelegenheid om in verloop van jaren een zeer gevarieerde functie op te bouwen. Dit omvatte onder andere pianolessen en oriëntatieklassen geven, orkesten voor kinderen en volwassenen leiden, coördinatie van de dependance in Weesp, kinderkoren leiden. Later als staf- en senior docent coördinatie van de basiscursussen muziek, organiseren en geven van cursussen, organisatie van manifestaties en diverse verhuizingen, bibliotheek beheer, beheer van computers voor educatieve doeleinden. Maar ook het geven van schoolconcerten en meedoen aan schoolprojecten kwam voorbij. In tijden van crisis werd enkele keren een beroep op mij gedaan om de dagelijkse leiding van de muziekschool op mij te nemen. Uitstapjes buiten de muziekschool waren de uitgave van een paar boekjes, waaronder het pianoboekje Vader Jacob.

In 2010 heb ik gebruik gemaakt van de levensloopregeling om te stoppen. Dat jaar ben ik ook verhuisd naar het Noorden van het land waar ik, nu als vrijwilliger, een bescheiden bijdrage lever aan het culturele leven. Onder andere bij een museum, een verpleeghuis (verzorgen klassiekemuziekochtend) en natuurlijk als bestuurslid van Huismuziek. Verder speel ik af en toe (alt)viool en organiseer concertjes in mijn boerderij.